Ewolucja rynku bancassurance w Polsce w latach 2012–2022

Autor

DOI:

https://doi.org/10.24917/20833296.221.6

Słowa kluczowe:

bancassurance, dystrybucja ubezpieczeń, konsument, ubezpieczenia indywidualne

Abstrakt

Dystrybucja ubezpieczeń odbywa się w istotnym stopniu kanałem pośrednim, m.in. w ramach współpracy bankowo-ubezpieczeniowej (ang. bancassurance). Znaczenie i rola tego kanału w dystrybucji ubezpieczeń podlegały istotnym zmianom w ostatnich latach. Celem artykułu są analiza zmian zachodzących na rynku bancassurance w Polsce w latach 2012–2022 oraz identyfikacja czynników determinujących spadek znaczenia kanału bankowego w dystrybucji produktów ubezpieczeniowych. W ramach realizacji celu podjęto próbę odpowiedzi na następujące pytania:

  • Jak kształtował się udział banków w dystrybucji ubezpieczeń w Polsce w latach 2012–2022?
  • Jakie czynniki wpłynęły na spadek znaczenia kanału bankowego w dystrybucji produktów ubezpieczeniowych?
  • Czy zmiany zachodzące na rynku bancassurance przyczyniły się do zwiększenia poziomu ochrony konsumentów na tym rynku?

W artykule zastosowano analizę literatury przedmiotu oraz analizę danych liczbowych pochodzących z raportów Polskiej Izby Ubezpieczeń oraz Komisji Nadzoru Finansowego. Na rynku bancassurance w latach 2012–2022 wystąpiły duże zmiany. Analiza przeprowadzona w artykule pokazała, że na rynku bancassurance doszło do istotnej transformacji modelu współpracy – banki odeszły od dystrybucji ubezpieczeń za pomocą modelu grupowego i przeszły na model indywidualny. Przyczyną tej zmiany było zjawisko niedopasowania ubezpieczeń do potrzeb i oczekiwań klientów, zwłaszcza w przypadku klientów nieprofesjonalnych (konsumentów), które spotkało się z reakcją ze strony regulatora. Przed 2015 r. sektor bankowy oferował ubezpieczenia powiązane z produktem bankowym wyłącznie w formie ubezpieczeń grupowych. Natomiast od 2015 r. na rynku zaczęły dominować już ubezpieczenia indywidualne. Wejście w życie Rekomendacji U oraz ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej i ustawy o dystrybucji ubezpieczeń spowodowało spadek w sprzedaży ubezpieczeń w kanale bancassurance. Udział kanału bankowego w generowaniu kwoty składki przypisanej brutto ubezpieczeń działu I zmalał z 39% w 2012 r. do 16% w 2022 r. i pozostał na porównywalnym poziomie w przypadku ubezpieczeń działu II (2–3%). Podobnie zmniejszyła się liczba zawieranych umów ubezpieczeń działu I. Należy spodziewać się, że dalsze zmiany na tym rynku będą wynikiem odgórnych decyzji regulacyjnych.

Biogram autora

Paweł Nowak - Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie

Paweł Nowak, dr, ekonomista, adiunkt w Katedrze Ekonomii i Polityki Gospodarczej w Instytucie Prawa, Ekonomii i Administracji Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Zainteresowania naukowe: mikro- i makroekonomia, bezpieczeństwo obrotu gospodarczego, ochrona konsumenta. Autor publikacji naukowych z zakresu ekonomii, prawa i finansów.

Bibliografia

KNF, (2012-2022). Biuletyny roczne. Roczniki Rynku Ubezpieczeń. Sprawozdania statystyczne. Warszawa.

PIU, ZBP, (2024).Dobre praktyki w zakresie ubezpieczeń spłaty kredytu lub pożyczki (CPI), Warszawa.

Florek, I. (2017). Ochrona i prawa klientów kanału bancassurance w kontekście ubezpieczeń na życie. Finanse i Prawo Finansowe,2(14),41-52.

Korzeniowska, A.M., Rutecka, M., Serwach-Lech, J., Waliszewski, K. (2023).Wpływ Pandemii Covid-19 na finanse osobiste. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu.

Mrozowska, B. (2012). Bancassurance – regulacjeprawneisamoregulacjarynku. PrawoAsekuracyjne, 3(72), 30-47.

Nowacka, A. (2015). Bancassurance - alternatywny kanał dystrybucji usług ubezpieczeniowych.Zeszyty Naukowe PWSZ w Płocku. Nauki Ekonomiczne, 21, 129-142.

Nowak, P. (2018). Wpływ zmian systemowych i prawnych na poprawę adekwatności produktów ubezpieczeniowych do potrzeb i wymagań klientów.Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego, 32, 164-174.

Orlicki, M. (2016). O potrzebie Rekomendacji U i wytycznych dystrybucyjnych Komisji Nadzoru Finansowego dla regulacji współpracy banków i ubezpieczycieli.W: A. Jurkowska-Zeidler, M. Olszak (red.), Prawo rynku finansowego. Doktryna, instytucje, praktyka. Warszawa: Wolters Kluwer, 192-203.

KNF,Pismo Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 21 lutego 2012 r., DLU/606/33/1/2012.Pozyskano z https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/pisma-urzedowe/dlu-606-33-1-2012-stanowisko-uknf-w-sprawie-bancassurance-184745668.

KNF, (2023).Rekomendacja U dotyczącadobrychpraktyk w zakresie bancassurance.Warszawa.

Skwirowski, P. (2023, 27 kwietnia)Mniej polis z banków. Pozyskano z https://www.rp.pl/ubezpieczenia/art38400451-mniej-polis-z-bankow

Szaraniec, M. (2017).Działalność gospodarcza pośredników ubezpieczeniowych.Warszawa: Difin.

Tarasiuk, A., Wojno, B. (2018). Analiza wymagań i potrzeb klienta w procesie dystrybucji ubezpieczeń. Prawo Asekuracyjne, 3, 3-18.

Więcko-Tułowiecka, M. (2014).Ochrona konsumentów w umowach ubezpieczenia.Warszawa: LexisNexis.

Ustawa z 15.12. 2017 o dystrybucji ubezpieczeń (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1111 ze zm.).

Ustawa z 11.09.2015 o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 656 ze zm.).

Pobrania

Opublikowane

2026-06-30

Jak cytować

Nowak, P. (2026). Ewolucja rynku bancassurance w Polsce w latach 2012–2022. Przedsiębiorczość - Edukacja, 22(1), 97–108. https://doi.org/10.24917/20833296.221.6